|
|
|
|
|
وقتی به بازار برای خرید دوربین دیجیتال میروید، یکی از شاخصهای مهمی که حتما میپرسید و به آن اهمیت میدهید، وضوح عکس یا تعداد پیکسل آن است. مسلما یک دوربین 12 مگاپیکسلی از یک دوربین 6 مگاپیکسلی بهتر است. ولی ظاهرا باید در درستی چنین چیزی در مورد دوربینهای فشرده compact، شک و تردید کنید! یک آزمایشگاه مستقل تست کیفیت عکس در آلمان به نام «مهندسی عکس» یا Image Engineering، که یکی از کارهایش تست دوربینهای دیجیتال برای مجله آلمانی Color Photo and c’t است، نظر دیگری دارد. آنها متوجه شدند کیفیت عکس دوربینهایی با پیکسل بیشتر به جای بهتر شدن بدتر میشود. به علت یک باور عمومی که میگوید دوربین با پیکسل بیشتر کیفیت بهتری دارد، بیشتر شرکتهای دوربینسازی ترغیب شدهاند که دوربینهای با پیکسل بیشتر بسازند تا مردم را مشتاق به خرید آنها کنند. در سال 1995، نخستین دوربینهای دیجیتال وارد بازار شدند. شرکتهای کاسیو و کداک نخستین شرکتهایی بودند که دوربین دیجیتال برای مصرف کاربران عمومی ساختند. این مدلهای اولیه تعداد پیکسل کمی داشتند و کیفیت این عکسها به خصوص هنگام چاپ، اصلا قابل قبول نبود. در سال 1996، دوربینها به وضوح 800 هزار پیکسل رسیدند و در سال 1998، وضوح دوربینها به 2 مگاپیکسل یعنی دو میلیون پیکسل رسید. این وضوح عکس برای چاپ یک عکس با ابعاد 10 در 15 سانتیمتر روی یک کاغذ A4 مناسب بود. در ان سالها واقعا عبارت «پیکسل بیشتر، کیفیت بهتر»، صادق بود و به همین خاطر این مطلب در ذهن مردم به عنوان یکی از شاخصهای مهم انتخاب و خرید دوربین دیجیتال حک شد. زمان به سرعت میگذشت تا اینکه در نمایشگاه فتوکینا در سال 2004، دوربینهایی با وضوح 6 مگاپیکسل به نمایش گذاشته شد. متخصصان عقیده داشتند که عکسهایی که با دوربینهای 6 مگاپیکسلی گرفته میشوند، نسبت به عکسهایی که روی فیلمهای 35 میلیمتری ثبت میشود تا اندازهای برتری دارد. اما متأسفانه از این زمان دیگر کیفیت عکسها به موازات بیشتر شدن پیکسل بهتر نشد! دوربینهای 8 مگاپیکسلی که در سال 2006، وارد بازار شدند، خطاها یا اصطلاحا نویزهای noise زیادی در محیطهای با نور کم داشتند و در عکسهایی که کنتراست رنگی زیادی داشند، به وضوح میشد، حاشیههای رنگی دید. این مشکل را در دوربینهای 10 تا 12 مگاپیکسلی که این روزها در بازار یافت میشوند، میتوان مشاهده کرد. شرکتهای تولیدکننده دوربین در تلاش هستند، چنین نقصی را با نرمافزارهای کاهشدهنده پارازیت و ویرایشگر عکس، کاهش دهند. ولی با مرور عکسهای این دوربینهای میتوان مشاهده کرد که چندان در این کار موفق نبودهاند. پیکسل بیشتر، کیفیت بدتر! ولی به راستی دلیل چنین چیزی چیست؟ دوربینهای جمع و جور امروزی، مسلما مجبورند حسگرهای نورهای کوچکی هم داشته باشند، حسگرهایی مثلا با ابعاد 7.5 در 9.4 میلیمتر یا 5.4 در 6.8 میلیمتر، بنابراین بدیهی است که برای افزایش پیکسلها چارهای جز کوچکتر کردن پیکسلها نیست! نتیجه چنین چیزی، کاهش «حساسیت» و افزایش «نویز» دوربین است، چرا که میزان نوری که به وسیله هر یک از این پیکسلهای کوچک جمعاوری میشود، کمتر خواهد بود. ما انتظار داریم که افزایش پیکسلها، جزئیات بیشتری در اختیار ما بگذارد و به عبارتی وضوح عکس را بالا ببرد ولی باید توجه داشت که برای داشتن یک عکس پروضوح به لنزهای بهتر با خطای رنگی Chromatic aberration کمتر هم نیازمندیم. اما این لنزهای بهتر، ابعاد بزرگتری هم دارند و نمیتوانند در دوربینهای کوچک امروز جاسازی شوند. به علاوه در پیکسلهای کوچکتر، پدیده فیزیکی «پراش» نور بیشتر میشود و وضوح عکس را کم میکند. به علاوه مثلا برای ذخیره عکسهای فشردهنشده دوربینهای 12 مگاپیکسلی به فضای بیشتری نیاز داریم، یعنی تقریبا 36 مگابایت به ازای هر عکس. بنابراین سرریز اطلاعات منجر میشود که زمان بیشتری صرف ویرایش عکس شود و به ظرفیتهای حافظهای بسیار بیشتر احتیاج داشته باشیم. بنابراین اگر مسئله را به صورت خلاصه بخواهیم جمع و جور کنیم باید بگوییم که مشکل اصلی در دوربینهای با پیکسل بیشتر واقعا تعداد پیکسل بیشتر نیست، بلکه کوچک شدن تعداد پیکسلها است. اگر بخواهیم با افزایش تعداد پیکسل، وضوح و کیفیت بهتری در عکسها ببنیم، باید اندازه حسگرها و لنزها را بزرگتر کنیم و این کار مسلما دوربین را بزرگتر خواهد کرد. اما مشتریهای آماتور این روزها چندان میانهای با دوربینهای بزرگ ندارند. در مورد دوربینهای SLR یا دوربینهای دیجیتال با لنزهای انعکاسی، مسئله به همین ترتیب است ولی اندازه حسگرهای این دوربینها بزرگتر است و بنابراین این دوربینها در پیکسلهای بیشتر، حساسیت بیشتر و نویز کمتری دارند. بنابراین دو مورد دوربینهای کوچک، بهترین تعداد پیکسل 6 مگاپیکسل است. به عبارت دیگر اندازه هر پیکسل باید بیشتر از 3 میکرومتر باشد. منبع : 6mpixel.org |
||
|
|
|
|
تصویر بالا تصویر یکی از سوپر اسپورت های کمیاب و گران قمیت یعنی همان مرسدس SLR مک لارن است .
زمانی که مرسدس بنز به فکر ساختن یک ابر هیولا بود سوپر اسپورت های پورشه مدل carrera GT و بوگاتی ویرون و لامبورگینی مورسیه لگو و فراری انزو ( ابر اتومبیل های سوپر اسپرت جهان ) به بازار عرضه شده بودند . در نتیجه بنز برای رقابت با این هیولا ها کار آسانی در پیش نداشت . از این رو در سال 1998 بنز کار خود را بر روی ساخت ابر اتومبیلی سوپراسپورت آغاز کرد تا ستاره درخشان مرسدس در آسمان خودرو های سوپر اسپورت نیز بدرخشد . پس از 9 ماه تلاش مشترک بنز با مک لارن مدل اولیه SLR ساخته شد و پس از 3 سال به مرحله تولید رسید .
مشخصات فنی SLR : حجم موتور : 5439 CC _ تعداد سیلندر : 8 _ تعداد سوپاپ : 24 _ شتاب 0 تا 100 کیلومتر :9/3 ثانیه _ قدرت موتور : 630 اسب بخار _ حد اکثر سرعت : 340 km/h _ گیربکس : 5 سرعته اتوماتیک سکوئنشال ( مرحله ای ) _ ترمز ها : سرامیکی فیبر کربن _ وزن : 1600 kg .
چندی پیش مرسدس رسما اعلام نمود که با همکاری مرکز تکنولوژی مک لارن و شخص مدیر آن "لرد نرمن فاستر" توانسته است بالغ بر 1000 دستگاه SLR تولید کند و همچنان در بین 10 سوپر اسپورت برتر دنیا در مقام هفتم گرانترین ها باشد تا اقشار کم در آمد نیز از عهده خرید آن بر آیند . هم اکنون قیمت SLR در بازار آمریکا بالغ بر 453 هزار دلار می باشد (430 ملیون تومان ! ) که در بین 10 خودروی سوپر اسپرت برتر جهان از لحاظ قیمت در رده هفتم است .
هم اکنون مرسدس مدل کاستومایز شده ای از SLR را با کد 722 و به یاد اسطوره انگلیسی و راننده SLR 300 یعنی استرلینگ ماوس و دنیس ینکینسون که در مسابقات Mille Miglia در سال 1955 مسابقه را راس ساعت 7:22 آغاز نمود نامگذاری و وارد بازار نمود تا از زحمات بی دریغ این دوراننده حرفه ای تیم رالی مرسدس قدر دانی کوچکی به عمل آورده باشد .
پیشرانه SLR 722 هشت سیلندر با حجم 5500 cc و دست پرورده متخصصین مجرب AMG است . و قادر به تولید 650 اسببخار قدرت است . شتاب 0 تا 100 : 6/3 ثانیه شتاب 0 تا 200 : 2/10 ثانیه ماکزیمم سرعت :343 km/h
بدنه SLR 722 از فیبر کربن ساخته شده و رینگ های 19 اینچی آن دیسک های ترمز عظیم الجسه و قدرتمند 360 میلیمتری ! را در خود جای داده است .
سیستم تعلیق نیز مجهز به خفه کن است که ارتفاع خودرو را باز هم 10 میلیمتر کاهش میدهد .
داخل خودرو نیز با صندلی های اسپورت با چرم آلکانترا و داشبورد و کنسول چرمی و استفاده از کروم در کنسول میانی مزین شده است . نظر یادتان نرود. منبع :http://automobils.blogfa.com/post-5.aspx |
||